De Hollandse 100

Dit is de actie van Daniëlle Frijters

( Inschrijfgeld De Hollandse 100  )

van totaal € 500 (308%)

Schaatsen én fietsen: Daar ligt mijn hart. Wat is er nou mooier dan een evenement die juist die twee dingen combineert? Tel daarbij op dat mijn moeder op een dag de diagnose lymfeklierkanker kreeg. Ze kan er helaas niet meer bij zijn, maar al die 100.000 meters zijn voor haar tijdens de Hollandse 100.

Breng deze actie extra onder de aandacht met een gave poster. Je kunt zelf de tekst bepalen en de poster vervolgens printen en overal ophangen. Iedereen kan een poster maken voor deze actie dus ook vrienden, familie, collega’s, de mensen uit je sportteam of klasgenoten. Hang de poster op in de supermarkt, bij winkels achter het raam, bij bedrijven of op school. Als je het vriendelijk vraagt en uitlegt waarvoor het is dan is het ophangen van een poster vaak geen probleem.

Bekijk alle donateurs
€ 10 15-03-2019 | 18:57
€ 20 15-03-2019 | 08:10
€ 15 11-03-2019 | 20:21
€ 5 11-03-2019 | 20:18
€ 15 11-03-2019 | 20:10
Bekijk alle

De Winnaar van 2018

21-12-2018 | 20:27 Iedereen die van sport houdt weet nog hoe zwemlegende Pieter van den Hoogenband uit z’n dak ging omdat zijn maatje als eerste aantikte in Beijing. Er werd voor het eerst in open water gezwommen op de Olympische Spelen. We kenden Maarten van der Weijden nog niet echt. Nederland wist drie dingen van die boomlange Nederlander: Hij had dagen- en nachtenlang in een hoogtetent geslapen, hij had met een lichtbril rondgelopen om de jetlag te verslaan en hij had leukemie gehad. Heel misschien wist je ook dat hij een kanshebber was op een medaille. Op 21 augustus veranderde dat. Maarten bereikte niet alleen de top van de Olympus, vanaf die dag werd zijn verhaal ook ons verhaal. Een verhaal dat zich laat optekenen als één van een overwinnaar. Niet alleen maar van dat open water, die 10km en al die andere atleten.  Maar vooral dat van een overwinnaar van kanker. Nog hetzelfde jaar, met de award voor sportman van het jaar, maakt Maarten bekend te stoppen met zwemmen, hij heeft een hoger doel. Hij wil geld gaan ophalen om onderzoek naar (de bestrijding van) kanker te kunnen financieren. Onze eigen Lance Armstrong. Met één groot verschil. Maarten van der Weijden heeft kanker niet overwonnen, hij heeft geluk gehad. “Mensen die overlijden zijn geen verliezers, die hebben pech gehad.”  Hij wil niks horen van vechten, strijd en overwinnen. En dat is precies waarin Maarten van der Weijden de spijker op z’n kop slaat, als je het mij vraagt. Mijn moeder had de pech kanker te krijgen, ze had geluk dat de medicatie in eerste instantie goed aansloeg en vervolgens had ze pech dat het toch allemaal misging. Ze overleed. Ze had pech, ze verloor niet, de kanker won niet. Het is geen spel. VDW zet zich vandaag de dag nog steeds om geld in te zamelen voor onderzoek naar (de bestrijding van) kanker. En steeds kiest hij een nog extremere uitdaging. 10 jaar na z’n olympische goud besluit hij de legendarische Elfsteden route te willen zwemmen. Twee honderd kilometer zwemmen, aan één stuk.  Dat is gekkenwerk. En ergens snap ik niet waarom hij steeds iets een andere extreme uitdaging zoekt, heeft hij dan nooit genoeg? En vanaf het begin heb ik ook nooit geloofd in dat hij ook echt die 200 kilometer zou halen. Maarten was begonnen aan z’n tocht en langzaamaan raakt het hele land in de ban van zijn tocht. Ik vermijd de televisie, ik kan er niet naar kijken zonder vol te schieten. Het raakt me zo enorm. Zo’n schijnbaar onmogelijk uitdaging. Het hele land dat een livestream kijkt. Een teller die extreem hard oploopt omdat één man een doel heeft. Mensen langs de kant van het water. Boeren die hun hem bijschijnen in de nacht, omdat het anders te donker is.  Van der Weijden, die wel geluk had, die nu dingen wil die te gek voor woorden zijn. Hij brengt zeventien miljoen mensen in beweging. Na 163 kilometer en moet hij het water uit. Het is op. Ik denk dat wij hem voorlopig niet meer gaan zien, dat lichaam moet wel zo op zijn, die kan alleen nog maar slapen de komende weken. Maar ik heb het mis. Hij komt naar z’n onthaal. Daar waar hij uit het water had willen stappen, stapt hij uit een boot. Ik heb de live uitzending gekeken, en ondertussen een doos tissues leeg gehuild. De teller is ondertussen gestopt op ongeveer 5 miljoen euro. En eigenlijk wist ik na die tocht, die opoffering, dat ik ook eens iets moest doen. Ik heb er eigenlijk nooit van gehouden, die goede doelen dingen. “Ik wil niet om geld vragen om mijn hobby uit te kunnen voeren”. Pas toen ik van der Weijden zag lijden, begon ik te begrijpen dat het anders ligt. Nu zal ik waarschijnlijk niet zo lijden als hij, tijdens die 10 kilometer schaatsen en 90 fietsen. Maar ik weet wél dat ik geen geld vraag omdat ik het zo leuk vind om te schaatsen en fietsen. Nee. Ik vraag geld, omdat ik hoop dat iedereen die ooit nog de diagnose kanker krijgt, meer kans op geluk heeft dan mijn moeder had. Ik weet zeker dat Maarten niet alleen voor mij een inspiratie is geweest. Hij zette een heel land z’n kop en haalde bakken met geld op. Hij had een onmogelijk doel, haalde het niet, maar won toch. Dit won hij. Ik zal geen 5 miljoen ophalen, maar iedere kleine bijdrage is welkom, ook die van jou! Bedankt!
Lees meer